نوشته‌ها

سیستم های میکروفلوئیدیک در تحقیقات بایومدیکال | بخش دوم مقدمه

و اینجاست که دچار این سو تفاهم می شیم! افراد به رشته های تحصیلی خود احترام نمی ذارن! و حس می شه چون میکروفلوئیدیک یک اسم جذاب هست، به دنبال اون هستن. نکته اینجاست که باید رشته و یا موضوع ریسرچ خود را بشناسی ، و میکروفلوئیدیک را هم تعریف کلی آن را درک کنی، و بعد از تکنولوژی میکروفلوئیدیک، از این دیوایس های زیبا و دلربا برای حل مشکلی که در حیطه ی علمی مورد فعالیت شماست استفاده کنی.
در کتب و مقالات از کلیشه هایی مثل: استفاده از مقادیر بسیار کم نمونه ها و مواد واکنشگر، و انجام جداسازی ها و آشکارسازی ها با رزولوشن و حساسیت بالا، هزینه کم، زمان کم آنالیز استفاده میشه! و آیا این کلیشه ها برای بالا بردن اطلاعات همه کافیه؟
خیر! این کلیشه ها برای کسی مناسبه که میخواد در فضای سنسور ها، فضای سنتزی یا فرآیند های تشخیصی آزمایشگاهی فعالیت کنه! و به محققی که به عنوان مثال تلاش در زمینه ای مثل سلول های بنیادی فعاله کمک خاصی نمی کنه!
علوم مختلف در سیستم های #میکروفلوئیدیک به دنبال ایجاد شرایط مختلفی هستند.


به عنوان مثال: نگاهی کوتاه در بکار گیری سیستم میکروفلوئیدیک در تحقیقات پایه دانشجویان وزارت بهداشت
نکته ای که توجه محققان زیست پزشکی با نگاه مدرن را به خود جلب کرده، این نکته است که تقریبا همه ی اتفاقات شکل گرفته در داخل بدن انسان، چه فیزیولوژیک، چه بیوشیمیایی، چه تکوینی و چه پاتولوژیک و نیز تمام بر هم کنش های سلول-سلول، سلول-اسکافولد، سلول-دارو، سلول-مایعات میان بافتی، سلول-پلاسما و …. ، در محیط هایی در مقیاس میکرومتر صورت می گیرد، این یعنی در بافت های مختلف ما تبادلات مایعات در محدوده ی نانولیتر و ریز تر صورت می گیرد.

و این میکرومتری بودن مقیاس طول و این نانولیتری بودن مقیاس حجم های تبادلی نکته ای هست که تا به امروز در تحقیقات زیست پزشکی نادیده گرفته شده است. سیالی که آب هست در بدن ما. و آبی که در آن میلیون ها ماده ی مختلف حل یا سوسپانس شده. ماده ای که میتواند یک سلول، یک قند، یک #دارو، یک #سایتوکاین، یک آنتی بادی یک #هورمون، یک #باکتری و یا هزاران چیز دیگر باشد. و اینجاست که یک محقق سلول های #بنیادی، یک بیوشیمیست، یک #ایمونولوژیست، یک ژنتسیسن و .... درگیر کار می شوند. تا بر هم کنش ها را در این سیستم ها بررسی کنند. در سیستم های #میکروفلوئیدیک با شرایط میکرومحیطی نزدیک به بافت هدف خود! نه در فلاسک های تی بیست و پنج! چرا که آن ها شرایطی بسیار وحشتناک و نا آشنا برای سلول های بدن ما فراهم می کنند. شرایطی که هیچگاه در بدن تجربه نخواهند کرد! در پست های بعدی هر یک از این نکات را ریز می شویم.
سیستم های میکروفلوئیدیک

و این میکرومتری بودن مقیاس طول و این نانولیتری بودن مقیاس حجم های تبادلی نکته ای هست که تا به امروز در تحقیقات زیست پزشکی نادیده گرفته شده است. سیالی که آب هست در بدن ما. و آبی که در آن میلیون ها ماده ی مختلف حل یا سوسپانس شده. ماده ای که میتواند یک سلول، یک قند، یک دارو، یک سایتوکاین، یک آنتی بادی یک هورمون، یک باکتری و یا هزاران چیز دیگر باشد. و اینجاست که یک محقق سلول های بنیادی، یک بیوشیمیست، یک ایمونولوژیست، یک ژنتسیسن و …. درگیر کار می شوند. تا بر هم کنش ها را در این سیستم ها بررسی کنند. در سیستم های میکروفلوئیدیک با شرایط میکرومحیطی نزدیک به بافت هدف خود! نه در فلاسک های تی بیست و پنج! چرا که آن ها شرایطی بسیار وحشتناک و نا آشنا برای سلول های بدن ما فراهم می کنند. شرایطی که هیچگاه در بدن تجربه نخواهند کرد!
در پست های بعدی هر یک از این نکات را ریز می شویم.